„Aby stać się tym, czym jestem, musiałem dużo wędrować” – pisze reżyser Volker Schlöndorff w swojej autobiografii. Opowiada w niej o swojej młodości, o życiu na emigracji we Francji, Włoszech i Ameryce, ale także o wędrówce wewnętrznej, refleksji nad swoją tożsamością.

Pretekstem do napisania historii, jak pisze Schlöndorff w przedmowie, było przerwanie pracy nad filmem „Papieżyca”. „Po raz pierwszy zostałem wylany przez producenta” – pisze.

Nakręcił ponad 30 filmów, wiele z nich na podstawie książek: między innymi „Blaszany bębenek” na podstawie powieści Grassa, „Utraconą cześć Katarzyny BlumÄ według Heinricha Bölla czy „Homo Faber” na podstawie powieści Maxa Frischa. W końcu postanowił sam napisać książkę – o swoim życiu, które rozpoczęło się w Wiesbaden w trudnym okresie 1939 roku. Dlaczego ją napisał? „Bardzo często zarzucano mi, jakobym w ogóle nie pokazywał siebie w filmach, tylko ukrywał się za opowiadanymi historiami...” - tłumaczy reżyser.

Książka jest rodzajem retrospekcji – na temat filmów, które nakręcił, ludzi, których spotkał, krajach, w których mieszkał. Schlöndorff wspomina wydarzenia związane z życiem zawodowym i prywatnym. Opowiada o Brigitte Bardot i Angeli Merkel, opisuje swoją współpracę z Maxem Frischem i Günterem Grassem. W książce tak wspomina swoje spotkanie z pisarzem: „O dziewiątej rano dzwoni Gabriele Seitz z wiadomością, że Günter Grass chciałby ze mną porozmawiać. Odpowiadam, że w porządku, mogę się spotkać o dziesiątej, żeby mieć czas się dobudzić. Potem i tak już o wpół do dziesiątej jestem w sali. Grass ciągnie mnie gdzieś w kąt. Mówi, że wczoraj wieczorem przez godzinę oglądał surowe ujęcia. Jest bardzo powściągliwy w ocenach, nie chce się wtrącać. David w roli Oskara bardzo mu się podoba. Angela też. Broński mniej, za płytko potraktowany (…).

Schlöndorff we wzruszający sposób pisze o swoim dzieciństwie, o śmierci swojej matki, o katolickim internacie we Francji, o spotkaniu z kinem nouvelle vague, o początkach swojej kariery reżyserskiej i wpływie, jaki na nim wywarli Louis Malle i Jean-Pierre Melville. Wspomina też m. in. historię powstawania filmu „Strajk” przedstawiającego walkę z komunizmem w Polsce i spotkanie z Anną Walentynowicz, z którą pokłócił się o Lecha Wałęsę.

Książka w 2008 roku ukazała się po niemiecku. Od początku grudnia dostępna jest już publikacja w języku polskim w tłumaczeniu Ryszarda Turczyna. W tym samym czasie książka ukazała się we Francji. Jak mówi reżyser, te trzy kraje: Polska, Niemcy, Francja, stanowią oś jego życia.

Autor: Volker Schlöndorff

Tytuł: Światło, cień i ruch. Moje życie i moje filmy

Tłumaczenie: Ryszard Turczyn

Wydawca: Wydawnictwo Propaganda
Ilość stron: 518

Cena: 46 zł